Robin bewijst: sporten verbindt
Robin Smits (44) is niet zomaar een supporter. Wie in Erp een sportwedstrijd bezoekt, ziet hem vaak langs de lijn. In zijn rolstoel, altijd met een goed humeur. “Voetbal, tennis of padel, het maakt me niet uit. Als het mooi weer is en er is iets te doen, dan ben ik erbij.”
“Sport heeft mij met Erp verbonden. Ik kende hier eerst niemand. Nu ken ik bijna iedereen”
Robin woont al zijn hele leven in Erp, maar voelde zich niet altijd écht thuis. “Vroeger had je nog geen computer. Ik had weinig om handen en zat op een andere school, dus mijn vriendjes woonden buiten het dorp.” Dat veranderde door de voetbalclub. “Daar leerde ik mensen kennen. Vanaf dat moment werd Erp echt mijn plek.”
Sport als rode draad
Op de mytylschool in Den Bosch maakte Robin kennis met rolstoelhockey. Inmiddels is hij al bijna twintig jaar trainer. Zelf speelt hij niet meer, maar met het G-voetbal doet hij nog altijd mee aan wedstrijden. “Je blijft bezig, je blijft onder de mensen. En daar gaat het om.”
Hij is trots op hoe Meierijstad sport voor iedereen mogelijk maakt. “Het is echt een voorbeeldgemeente. Alles is goed geregeld: voor blinden, voor mensen in een rolstoel, voor iedereen. In Schijndel voetballen we nu met een leuke groep, mede dankzij FC Eindhoven en Harm Oppers van Stichting De Voetbaldroom.”
En PSV? Daar is hij fan van sinds jaar en dag. “Ik ben fanatiek hoor. Bij een uitwedstrijd rij ik er gewoon zelf naartoe.”
Sport bracht hem niet alleen vrienden, maar ook betekenis. Inmiddels is Robin wedstrijdsecretaris bij de jeugd van RKVV Erp en secretaris bij de Erpse Hengelsportvereniging (HSV).
Robin Smits tijdens G-voetbal
© Lars Boertjes Photography
Een omnipark voor iedereen
De accommodatie van de voetbalclub was hard aan vernieuwing toe. “Vooral de toegankelijkheid was niet goed. Dat moet anders.” Met Omnipark De Brug komt die verbetering er. “Ze moeten aan wetgeving voldoen, maar het is vooral mooi dat ze het ook écht willen. Het wordt goed geregeld.”
Robin denkt actief mee als lid van de werkgroep parkzone. Zijn voorwaarde? Een vissteiger. “Ik zei tegen Hans Pepers: ik ga er wel bij zitten, maar dan moet er een vissteiger komen voor de visclub.” Lachend: “Tuurlijk vind ik het vooral belangrijk dat het park voor iedereen toegankelijk is. Maar dat was mijn officiële reden.”
En wat denk je? De vissteiger die komt er. En misschien ook wel een pontje. “Misschien kunnen we dan weer gaan forelvissen, zoals vroeger met mijn vader. Dat zou ik mooi vinden.”
Sport als verbindende factor
Robin is altijd in voor een praatje. Of hij nu op het sportveld is, bij een festival of op bezoek bij een buur. Twee dagen Zwarte Cross? Geen probleem. “Als er iets te doen is, ben ik erbij. En ik maak makkelijk contact. Daardoor hoor je ook veel.”
Dat sociale aspect is voor hem misschien nog wel belangrijker dan het sporten zelf. “Je leert elkaar kennen. Dat is de kracht van sport. Het maakt het leven leuker.”
Zijn wens voor De Brug? Dat iedereen mee kan doen.
“Een klimboom voor kinderen, een therapieparcours voor ouderen, een pad naar de vissteiger. Of gewoon een plek om even te zitten en te kijken. Dat is belangrijk.”
Zelf zal hij straks vaak te vinden zijn bij het voetbalveld. “Ik blijf gewoon kijken. Zeker als het mooi weer is. En het is fijn als dat straks allemaal wat makkelijker wordt.”
Tot slot zegt hij nog:
“Het zou heel gaaf zijn als hier ook een keer gehandicaptensport komt. Het liefst voetbal.”
